Home.

Mijn leven.

Hobby's.

Mijn vriendin.

Vrienden.

Foto's.

Rasinfo.

Het einde.

Mijn Pasha is er niet meer.

 

Donderdag 7 augustus 2008 heb ik om 10:30

uur Pasha uit zijn leiden verlost.

De medicijnen die wij voor hem hadden

gaven hem geen verlichting meer aan de

vreselijke pijn die hij heeft gehad.

De laatste maanden van zijn leven heeft Pasha

geleden aan een aandoening aan zijn heupen en de gewrichten van zijn achterpoten. Dit zorgde ervoor dat hij niet meer naar buiten kon om op zijn eigen tempo een blokje om te gaan, ondanks diverse bezoeken aan de dierenarts en veranderingen aan de medicatie die hem een pijnloos bestaan had moeten geven.

 

 

 

 

In de laatste dagen nam de pijn zodanig toe dat hij bijna niet meer sliep, en het naar buiten gaan in hield dat hij voor de deur zijn vuil deed. In zijn laatste nacht had zo een pijn dat liggen en staan niet meer ging. Dit is iets dat onze vriend nooit heeft verdient.

Hij was een mooie, lieve, sterke en waakzame hond die alles deed om zijn vrouwtje en huis te beschermen. Vanaf dag een tot aan zijn dood is hij trouw aan mij gebleven met een ongekend vertrouwen en liefde. Alles wat we hebben kunnen doen hebben we gedaan, dan moet je niet eigenwijs zijn maar naar je vriendje kijken die zelf niet kon zeggen wat hij wou. Het vreemde is dat bij de laatste gang naar de dierenarts hij niet tegenstribbelden om naar binnen te gaan. De grootste angst in zijn leven is altijd een bezoek aan de dierenarts geweest. Dit was zo erg dat als hij moest worden gewogen wij zijn gewicht moesten schatten die dan tussen de 58 en 48 kilo moet zijn geweest. Nu bij het laatste bezoek gaf hij geen enkele tegenstand om naar binnen te gaan. Ik hoop dat de acht jaar die jij bij ons heb doorgebracht goede jaren voor je zijn geweest. De beslissing die we hebben genomen, hebben we genomen met heelveel pijn en verdriet, maar wel met jou in het oog en een logisch kijk op de situatie. Het klinkt zou koud (logisch) maar ik kan het je toch niet aandoen om je te laten lijden omdat ik je niet kwijt wil. Ik hou onnoemelijk veel van jou niet alleen tijdens je leven maar ook daarna dat geld ook voor Ria die jou zal missen bij iedere beweging die ze hier in huis maakt of als ze langs het bos komt. Zij gaat een hele zware tijd tegemoet, ze is alleen als ik aan het werk ben en jullie normaal samen waren. k moet er nog niet aan denken dat we jou spullen weg gaan halen. Je speelgoed, bank, kussen en voederbakken zullen wel uit het oog verdwijnen maar voorlopig niet. Je riemen en halsband blijven voorlopig op zijn plaats liggen. Dat is voormijn een hele belangrijke herinnering die mij zeer dierbaar is. Ik kan alleen maar hopen dat we alles goed hebben gedaan. Ik weet zeker dat ik je nog heel vaak zal tegenkomen in mijn dromen en herinneringen. Dat zou ook niet anders willen.

 

Pasha ik mis je dikkie.

Je vriend voor altijd.